Msze Święte

w dni powszednie 18,30, w niedziele 8.00, 9.00 \ul.Słoneczna\, 10.30, 12,00, 18,30

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki

Woda cz. I

Drukuj PDF

grafikaPotrzebujemy wody do życia. Jest równie konieczna jak powietrze i pokarm. Życie umiera gdy nie ma wody, ale gdy jej nadmiar staje się żywiołem, trudno go poskromić. W okresie lata spotykamy się częściej z wodą, bo upał wyzwala pragnienie picia, chęci kąpieli i ochłody, i choć ją otrzymujemy - głód wody powraca i nie można go trwale ugasić.

Tymczasem Bóg ofiarowuje "wodę żywą". Zaprasza "przyjdźcie i pijcie ile kto chce, abyście nie czuli pragnienia". "Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię". Woda staje się symbolem życia, symbolem pragnienia - większego od tego, które zaspakajamy na co dzień pijąc wodę.

Jezus podczas rozmowy z Samarytanką mówi - "daj mi pić" i po chwili wyjaśnia - "każdy kto pije znów będzie pragnął, kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda stanie się źródłem (...) Stanie się na wieki źródłem wody, które wytryska ku życiu wiecznemu."

W Piśmie Świętym wiele jest miejsc poświęconych symbolowi wody.

W Starym Testamencie w Księdze Rodzaju, w której zawarte są dzieje początku świata i ludzkości napisano:

"...ziemia zaś była bezładem i pustkowiem, ciemność nad powierzchnią bezmiaru wód a tchnienie Boga unosiło się nad tymi wodami (...) a potem rzekł Bóg: niech powstanie sklepienie w środku wód i niech ono oddzieli na zawsze jedne wody od drugich (...) niech zbiorą się wody spod nieba w jedno miejsce i niech ukarze się sucha powierzchnia (...) Bóg nazwał tą suchą powierzchnię Ziemią a zbiorowisko wód morzem (...) tak stworzył Bóg wielkie potwory morskie, wszelkiego rodzaju pływające istoty żywe, którymi zaroiły się wody (...) bądźcie płodne, rozmnażajcie się, abyście napełniły wody morskie".

W opisie czterech dni stworzenia użyto siedmiokrotnie słowa woda. Woda to początek życia, to także dalsze dzieje ludzkości. Na tle przerażającej wizji zagłady świata przez wody potopu ukazane są dzieje Noego. "Tylko Noe był miły Bogu". Bóg pragnie ochronić Noego przed zagładą, która dotknie złych i niewiernych, którzy sprzeniewierzyli się Bogu:

"wejdź wraz z całą rodziną do arki (...) bo za siedem dni spuszczę deszcz, który będzie padał przez 40 dni i 40 nocy (...) Noe miał 600 lat, gdy nastąpił potop: trzasnęły z hukiem wszystkie zbiorowiska olbrzymiej masy wód nadniebnych, przez 40 dni i 40 nocy padał deszcz na ziemię (...) i wody wezbrały i podniosły arkę wysoko nad ziemię (...) przybywało coraz więcej wody (...)i arka płynęła po powierzchni wód. Woda zakryła tak wszystkie góry, które były pod niebem (...)".

Zakończenie potopu znamy dobrze. Noe "(...) wypuścił z arki gołębicę i ta wróciła do niego pod wieczór niosąc w dziobie gałązkę drzewa oliwnego. Poznał więc Noe, że woda na ziemię opadła (...)wody obeschły (...) Bóg przemówił do Noego - wyjdź z arki".

Zakończenie potopu wiąże się z zawarciem przymierza Boga z ludźmi:
"nigdy już nie zostanie zgładzona żadna istota żywa wodami potopu i już nigdy nie będzie potopu niszczącego ziemię (...)".

Bojaźń ludzka i pokora zamieniła się w radość przetrwania, gdy Bóg objawił swe miłosierdzie:
"nie będę już więcej złorzeczył ziemi. łuk mój kładę na obłoki aby był znakiem przymierza".

Kolejna część Starego Testamentu - Księga Wyjścia także zawiera wiele epizodów, w których woda jest kluczowym Bożym symbolem. Zwraca uwagę znalezienie Mojżesza w sitowiu nad brzegiem rzeki i nadanie mu przez córkę faraona imienia Mojżesz, co oznacza - "bo wydobyłam go z wody". Dalszym losom Mojżesza i ludu Izraela również towarzyszy woda. Jedną z plag, którą Bóg zesłał na lud izraelski to zamiana Nilu w krew:

"wyciągnij rękę twą na wody Egiptu, na jego rzeki, kanały i na jego stawy i inne wszelkie zbiorowiska wód a zamienią się w krew. I będzie w całej ziemi egipskiej we wszystkich naczyniach drewnianych i kamiennych".

Przejście przez morze Mojżesza wraz z Izraelitami stało się możliwe dzięki rozstąpieniu się wód morskich: "Jahwe rzekł do Mojżesza: Podnieś swą laskę i wyciągnij rękę nad morze i rozdziel je na dwoje" zaś dalsze przetrwanie narodu stało się możliwe dzięki cudownemu wytryśnięciu wody ze skały: "Jahwe odpowiedział Mojżeszowi: oto ja stanę przed tobą na skale (...) uderzysz w skałę a wypłynie z niej woda i zaspokoi lud swe pragnienie".

W Księdze Kapłańskiej woda ukazania jest jako ta, która obmywa. "każdy kto dotknie tych rzeczy (nieczystych) pozostanie nieczysty (...) wypierze ubranie, wykąpie się w wodzie i będzie nieczysty aż do wieczora".

W Księdze Liczb ponownie mamy opis cudownego pojawienia się wody wypływającej ze skały podczas wędrówki ludu izraelskiego do Ziemi Obiecanej - (...)podniósł Mojżesz rękę swoją, uderzył laską dwa razy w skałę, wtedy wypłynęła woda tak obficie, ze mógł się napić zarówno lud jak i bydło".

W kontekście powyższych zdarzeń woda jest znakiem, poprzez który Bóg ukazuje swoją potęgę, swoją opiekę i plany wobec ludu mojżeszowego.

W Księdze Psalmów znajduje się między innymi Psalm 22 tzw. Dawidowy, którego treść znana nam jest z pieśni "Pan jest Pasterzem Moim". Pieśń ta nawiązuje do pochwały Boga za Jego dobroć: "(...) na zielonych pastwiskach pozwala mi leżeć, prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć." Psalm 23 ukazuje potęgę Boga i oddaje mu przynależny hołd jako właścicielowi ziemi otoczonej wodami: "Pana jest ziemia i co ją napełnia, krąg ziemi i jego mieszkańcy, albowiem on go na morzach osadził i utwierdził ponad rzekami".

W Księdze Przysłów czytamy: "głęboką wodą plan w sercu człowieka czerpie z niej człowiek przemyślny"."Jak zimna woda na gardło spragnionych tak dobre wieści z dalekiej krainy".

W "Hymnie trzech młodzieńców" zawarto dziękczynienie i pochwałę przyrody:
"Błogosławcie Pana morza i rzeki, chwalcie, wywyższajcie Go na wieki".
"Błogosławcie Pana Źródła, chwalcie, wywyższajcie Go na wieki".
"Błogosławcie Pana wieloryby, wszystko co żyje w wodach wywyższajcie Go na wieki".


Tak oto Stary Testament ukazał nam wodę jako narzędzie w rękach Boga, którą posługuje się do wypełniania swoich planów wobec ludzkości i całego wszechświata, jako Bóg Wszechmocny, Bóg Stwórca, Bóg Karzący, Bóg Wierny, Bóg Miłosierny.

Na kartach Nowego Testamentu woda nabiera dodatkowego znaczenia - wody żywej, o czym wkrótce w części drugiej...

Autor: Ewa Zarębska