Msze Święte

w dni powszednie 18,30, w niedziele 8.00, 9.00 \ul.Słoneczna\, 10.30, 12,00, 18,30

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki

Święcenia diakonatu 2010

Drukuj PDF

grafika

"Razem z Tobą
nowy zacznę dziś łów"

20 maja (2010 r. - przyp. webm.) 14. kleryków Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu przyjęło sakrament diakonatu. Biskup Grzegorz Balcerek skierował do Diakonów następujące słowa:

"przez święcenia Kościół wprowadza Was już w przestrzeń duszpasterską upoważniając i uzdalniając Was do spełniania ważnych posług (...)."

W naszej parafii mieliśmy okazję spotkać się z diakonem Przemysławem na tydzień przed Jego święceniami oraz księdzem Piotrem, który w czasie nieobecności proboszcza - księdza Jakuba - sprawował opiekę duszpasterską odprawiając Mszę świętą, spowiadając, itp.

Diakon Przemysław zapisał się w naszej pamięci jako drobnej postury "chłopiec" z - kontrastującym z niewielką postawą ciała - silnym, doniosłym głosem. Słowo, które skierował do parafian podczas Mszy świętej było przeniknięte radością oraz głębokim przekonaniem o słuszności wyboru drogi życiowej, a także ekscytacją czekających go niebawem święceń kapłańskich.

Ksiądz Piotr - jak sam się przedstawił - jest "świeżo" wyświęconym kapłanem i radował się ze spotkań z wiernymi naszej parafii, nabywając doświadczenie w posługiwaniu duszpasterskim. Mieliśmy okazję wielokrotnie słuchać Jego homilii na codziennych wieczornych Mszach świętych oraz na liturgii niedzielnej. Pobyt księdza Piotra w naszej wspólnocie złotnickiej był dłuższy niż obecność księdza Przemysława, dlatego mogliśmy Go lepiej poznać. Dar słowa z pewnością otrzymują duszpasterze poprzez modlitwę do Ducha Świętego i ksiądz Piotr z pewnością go otrzymał. Świadczą o tym niebanalne, pełne ekspresji, zrozumiałe dla wiernych kazania z jasnym, kluczowym wnioskiem. Doceniamy też fakt rzetelnego, logicznego i płynnego przestawienia swego wywodu podczas kazań. Słowo, które kierował do nas "ujmowało" serce, odkrywało nową, współczesną przestrzeń Ewangelii, a jednocześnie ukazywało ponadczasową prawdę ewangeliczną. Ksiądz Piotr promieniował swoim młodzieńczym zapałem w posłudze kapłańskiej i ten Jego entuzjazm udzielał się uczestniczącym w Mszy. Wychodziliśmy z kaplicy świętej Joanny Beretta-Molla lepsi i dojrzalsi w wierze i czynach.
Dziękujemy księżom Przemysławowi i Piotrowi za ich obecność w naszej parafii, za ich zaangażowanie i młodzieńcze odświeżenie naszej wiary.

Życzymy, by posługa kapłańska - na którą zgodzili się "gdy Pan wyrzekł (ich) imię" - była ich największą radością i mocą. Niech kapłaństwo - ten bezcenny dar, jakim zostali obdarzeni - pielęgnowali, pomnażali na chwałę Bożą i dla zbawienia dusz, ciągle doświadczając opieki Bożej.

 

SZCZĘŚĆ BOŻE!

Opracowała Ewa Zarębska